Κατηγορία: Κείμενα

Και θα δεις εκεί νιότη, με τη χαρά της ανεμελιάς και την άγνοια των επόμενων βημάτων. Και θα δεις και τα επόμενα βήματα με σάρκα και οστά. Και εκεί που θα στάξεις, θα είναι αυτά τα νεανικά γέλια που λατρεύουν το αύριο κι ας μην το ξέρουν. Θα στάξεις όμως και σ αυτές τις ψυχές…

Σιχαίνομαι τη λέξη «περίμενε». Είχα ακούσει κάποτε μια ιστορία για έναν άνθρωπο που μια ζωή περίμενε. Όταν ήταν μωρό, περίμενε να γίνει νήπιο να ανακαλύψει τις γωνίες και τα χαλιά του σπιτιού. Όταν ήταν νήπιο, περίμενε να γίνει παιδάκι, για να ανακαλύψει τις γωνίες και τα μυστικά των κήπων. Όταν ήταν παιδάκι, περίμενε να γίνει…

Θυμάσαι που σου είχα πει ότι όταν ασπρίσουν τα μαλλιά μου, δεν θέλω να τα βάψω; Κράτα το. Εκείνο το καλοκαίρι στα Κύθηρα, τους είδα. Κατέβαινα το μονοπάτι ένα πρωινό, μόλις που είχε βγει ο ήλιος. Ήμουν τυλιγμένη με το μαντήλι μου, αγουροξυπνημένη και έμπαινε η άμμος στα σανδάλια μου. Είχε αέρα. Και τότε τους…

Ήμουν κάποτε ξυλόγλυπτη γοργόνα στην πλώρη ενός τρικάταρτου πειρατικού. Έσκιζα τα νερά τη μέρα και τα βράδια ρουφούσα τις ιστορίες των πλασμάτων και των αστεριών. Μια νύχτα με πανσέληνο, ήρθε το δελφίνι και με φύσηξε. Και έδωσα μια και βρέθηκα στο κατάστρωμα να λέω τις ιστορίες που έμαθα όλες αυτές τις πειρατικές νύχτες. Κανείς δεν…

Πέφτουν οι νότες πάνω μου βροχή και στέκομαι σε κάθε κατώφλι, κάτω από κάθε κάσα, σε κάθε τοίχο και αφήνω την ανάσα μου να υγράνει τον αέρα και να φύγει έστω αυτή ελεύθερη από μέσα μου Κανένα τραγούδι δεν κατόρθωσε να γκρεμίσει αυτούς τους τέσσερις τοίχους Κανένας χορός, κανένα βλέμμα, καμία υπόσχεση δεν κατάφερε να…